Postanowienia noworoczne - czy może w tym roku damy radę?

forum Wydziału Specjalności GK ZHP
ODPOWIEDZ
wroobel
Starszy użytkownik
Posty: 257
Rejestracja: 15 cze 2002, 01:34
Lokalizacja: HKW "DAL"
Hufiec:
Chorągiew:
Kontakt:

Post autor: wroobel » 07 sty 2009, 14:26

Tak w ramach noworocznych postanowień... przeglądałem sobie co by tu (sobie) postanowić. W specjalnościowych publikach są dostępne materiały ze zbiórki specjalności. A tam m.in.:
Wnioski z dyskusji o roli i aktualności specjalności harcerskich podczas otwartej zbiórki Wydziału Specjalności GK ZHP w Warszawie 18 października 2008r.

temat 1: specjalność (opis, definicja, cechy...)
1.Rozumienie specjalności (jako głównej osi tematycznej pracy drużyny, gdzie treści specjalnościowe trwale wnikają zarówno do zasad, elementów metody jak i programu drużyny) zarówno przez „młodych” jak i „starych” jest zbieżne i mieści się w obecnej definicji.
2. Natomiast wyróżnienia wymaga działanie (aktywności) specjalnościowe – sytuacja, w której realizacja projektu (zadania) specjalnościowego jest tylko incydentalnym elementem programu drużyny.

temat 2: drużyna specjalnościowa (opis, definicja, kryteria...)
3. Należy pilnie opracować kryteria nadawania miana drużyny specjalnościowej w poszczególnych specjalnościach.
4. Należy zalecić (czy wręcz zobowiązać) komendy hufców do konsultacji z właściwym inspektoratem chorągwi lub GK przy nadawaniu (i przedłużaniu) miana drużyny danej specjalności.
5. Należy włączyć informację nt. „zarządzania specjalnościami” do standardów kursów komendantów hufców, namiestników i szczepowych.

temat 3: specjalności w programie ZHP (specjalności w drużynach niespecjalnościowych, jak zacząć...)
6. Należy pilnie zweryfikować programy sprawności harcerskich w poszczególnych specjalnościach pod kątem ich aktualności i możliwości realizacji w drużynach niespecjalnościowych oraz zbadać możliwość opracowania programów rożnych odznak wyszkolenia podstawowego w poszczególnych specjalnościach.
7. Należy uzupełnić standardy kursu drużynowych o zajęcia nt. harcerskich specjalności (zarówno organizacja drużyny specjalnościowej, jak i realizacja zadań specjalnościowych w drużynie niespecjalnościowej).
8. Należy organizować zajęcia specjalnościowe – najbliższy jarmark specjalnościowy na Zlocie drużynowych w sierpniu 2009.
9. Należy organizować i promować imprezy specjalnościowe chorągwiane i ogólnopolskie.
10. Należy zadbać o korzystną sytuację prawną do rozwoju harcerskich specjalności – najlepiej lobbować za zniesieniem nadmiaru regulacji w rekreacji ruchowej, przewodnictwie i turystyce młodzieży szkolnej. W gorszej wersji rozpocząć działania zmierzające do uznania przez państwo kompetencji instruktorów ZHP.
11. Należy kontynuować publikacje (papierowe i www) promujące specjalności i podające „gotowe” podpowiedzi ja zacząć i co robić – konspekty, pomysły repertuarowe, przykładowe palny, projekty itd.

temat 4: specjalności w strukturze ZHP (organizacja, umiejscowienie, warunki działania...)
12. Struktura musi być. Musi być sprawna. Struktura centralna musi dobrze służyć środowiskom i inspektoratom.
13. Inspektoraty muszą mieć jednego bezpośredniego przełożonego, dostępnego, kontaktowego i decyzyjnego (bądź będącego w stanie spowodować decyzje). Ze względu na duży zespół ludzki oraz rozległość tematyczną problemów specjalności przełożony inspektoratów powinien być zawodowy. Jeśli nie jest możliwe powołanie zawodowego kierownika specjalności należny stworzyć w inny sposób warunki do sprawnej obsługi specjalności – na przykład powołując zawodowego sekretarza wydziału.
14. W każdej specjalności Naczelnik ZHP potrzebuje „krajowego konsultanta”, który sam monitoruje informacje na temat zmian legislacyjnych, ważnych wydarzeń i monituje Naczelnika jeśli coś wymaga jego uwagi. „Krajowy konsultant” odpowiada za opracowanie procedur bezpieczeństwa (zapobiegać wypadkom) w danej dziedzinie. A w razie nieszczęśliwego zdarzenia, podczas zajęć z danej specjalności, przygotowuje ekspertyzę merytoryczną dla Naczelnika, aby przygotować Związek i instruktora ZHP prowadzącego zajęcia do mogących wystąpić roszczeń.
15. Jeśli specjalność posiada więcej niż jednego eksperta na poziomie krajowym to tworzą oni zespół – inspektorat. Inspektorat taki powinien być skupiony wokół jakiegoś konkretnego działania, projektu (np. SAS, serwis internetowy itp.) i przedstawiać raz na kwartał informacje kierownikowi wydziału z postępu prac.
16. Wrócić do pomysłu udziału inspektoratów specjalności w co półrocznych zbiórkach programowych i zapraszania instruktorów Wydziału Specjalności GK ZHP do sztabów zlotów, komend imprez, zespołów opracowujących programy itd.

więcej...
-> Uzasadnienie wniosków i przebieg dyskusji oraz streszczenie prezentacji w pliku pdf 0,26MB
-> Prezentacja Heleny z badań WBiA w Kielcach w pliku pdf 0,37MB
I tak sobie to porównałem z wcześniejszymi wnioskami 7 lat starszymi (czyli zuchy z ówczesnej 1 klasy właśnie poszły do gimnazjum!).
Stanowisko Ogólnopolskiej Konferencji Kadry Starszoharcerskiej [dziś wędrowniczej przyp. red.]w Katowicach (10.11.2001 godz.1956) w sprawie SPECJALNOŚCI

Harcerstwo starsze [dziś wędrownictwo przyp. red.]uznaje specjalności za jedną z podstawowych form swojego działania.

Specjalność wśród harcerzy starszych [dziś wędrowników przyp. red.] może być realizowana w sposób różnorodny.
a) Rozwijanie specjalności może funkcjonować na poziomie indywidualnym (harcerze specjaliści pracujący w klubach specjalnościowych bądź w drużynach pracujących z wieloma specjalnościami)
b) oraz na poziomie drużyn specjalnościowych promujących w swych programach pracy określoną specjalność.

Struktury Związku w celu udzielenia wsparcia harcerzom-specjalistom i środowiskom specjalnościowym powinny:
1. wzbogacić ofertę o poradniki programowo-metodyczne,
2. opracować standardy szkoleniowe,
3. poszerzyć ofertę programową o nowe specjalności oraz stworzyć ścieżki rozwoju zainteresowań (m.in. w oparciu o specjalnościowe cykle sprawnościowe),
4. zmienić Kryteria Drużyny Specjalnościowej poprzez wprowadzenie opiniowania wniosków o nadanie specjalności przez inspektoraty KCh lub GK ZHP,
5. tworzyć zaplecze kadrowe,
6. tworzyć zaplecze sprzętowe (Centralne Ośrodki Szkoleniowe),
7. przeprowadzać akcje szkoleniowe, kursy, sejmiki dokształcające, gry specjalnościowe,
8. nawiązywać kontakty i współpracę ze specjalistami,
9. stworzyć bazę danych instruktorów-specjalistów,
10. pozyskiwać fundusze na funkcjonowanie specjalności (zadania zlecone - fundusze państwowe, fundacje),
11. rozwinąć Public Relations specjalności.

Szkolenie skierowane do środowisk specjalnościowych powinno być oparte o hufce (chorągwie) w zakresie szkolenia metodycznego oraz o inspektoraty GK w zakresie szkolenia specjalnościowego.
I mam nieodparte wrażenie, że są tematy wokół których drepczemy od lat jak na przykład słynne opiniowanie mian drużyn przez inspektoraty. A jak jeszcze porównam to sobie z jeszcze 10 lat starszymi wnioskami druha Glassa, gdzie jest m.in.
hm. Andrzej Glass na konferencji harcmistrzowskiej w Załęczu w dniach 11-12 kwietnia 1992 r. wnioskował o:

1. Rada Wychowania danej specjalności zajmująca się sprawami programowo-metodycznymi.
2. Inspektorat przy GK (i ewentualnie przy KCh) prowadzący działal­ność organizacyjną, czyli organizujący imprezy i narady.
3. Wydane przez GK Zasady Pracy w danej specjalności porządkujące sprawy przyznawania nazwy drużynom danej specjalności, wyróżÂ­nień dla najlepszych drużyn, systemu wychowania harcerskiego w danej specjalności (wymagania psychofizyczne i mo­ral­ne danej specjalności, propozycje na temat dodatkowych wymagań do stopni harcerskich), kalendarza dorocznych imprez, ramowych regulaminów imprez, dorocznych sejmików jako spotkań kadry, programów kursów popularyzatorów i organizatorów, wyma­gań na patenty, oraz wymagań na sprawności danej specjalności.
4. Podręcznik metodyczny prowadzenia pracy w danej specjalności. Korzystne jest, gdy ma on formę zbeletryzowaną, działającą na wyobraźnię i gdy zawiera materiały szkoleniowe.
5. Wydawnictwa dodatkowe jak: zbiory gawęd, zbiory piosenek i wier­szy, dzieje danej specjalności w harcerstwie, wzory modeli i urządzeń do budowania, zbiory gier i zabaw, wzory materiałów dydaktyczno-zabawowych itp.
6. Ośrodek terenowy, prowadzony przez mocne środowisko, pełniący funkcję ośrodka szkoleniowego dla harcerzy z całego kraju.

Więcej...
-> całe uzasadnienie druha Glassa i nie tylko w pliku pdf. 0,24MB
To dochodzę do wniosku, że kierownik wydziału, któremu będzie dana taka szansa i doprowadzi (choćby tylko, nie mówiąc o innych sprawach, które czytając te teksty brzmią jak mantra) do wypracowania, zestandaryzowanych kryteriów drużyn poszczególnych specjalności i formalnego uchwalenia zapisze się na trwałe złotymi zgłoskami na kartach historii harcerskich specjalności :)
Czego Tobie Maćku i całemu wydziałowi życzę :)

ODPOWIEDZ
nowoczesne kuchnie warszawa

Wróć do „Harcerskie specjalności”