Napisany: Sat, 13 Mar 2010 15:08:42

wiem że temat już stary ale zawsze mnie inspirowało jak oznaczyć jednocześni funkcje drużynowej i przybocznej na mundurze...  coś sobie tego nie wyobrażam...

Napisany: Sat, 13 Mar 2010 12:17:56

Michał, ale po co tak złośliwie?

Żadna fantazja jednej osoby - tylko decyzja zespołu mundurowego.

I chyba dobrze, że testowali - niż by mieli wprowadzać bez testów.

Ten model nie przepadł w muzeum rzeczy dziwnych, bo środowiskom się podoba (bez względu na to jaka jest Twoja opinia Michale) i mam nadzieję, ze będzie noszony:

http://szanty.harc.net.pl/modules/xcgal … hp?album=8

http://szanty.harc.net.pl/modules/xcgal … &pos=3

http://szanty.harc.net.pl/modules/xcgal … &pos=5

Rafał

Napisany: Sat, 13 Mar 2010 11:09:45

Jeśli możesz i chcesz oczywiście, odezwij się do mnie na maila(znajdziesz go na profilu). Mogę wysłać jakieś przykładowe karty prób/wymagania itp.
Pozdrawiam! ;]

Napisany: Sat, 13 Mar 2010 11:09:40

Jest to pewnie kolejna fantazja g00rka która trafiła do rąk testerów i nie została oddana do muzeum rzeczy dziwnych....

Napisany: Sat, 13 Mar 2010 11:04:27

http://allegro.pl/show_item.php?item=952063061

Napisany: Sat, 13 Mar 2010 10:59:01

Dla mnie to wygląda jak żeńska bluza tylko jakość zdjęcia niziutka :)
Ale tak dla pewności mógłbyś wrzucić stronę z całą aukcją ?

Napisany: Sat, 13 Mar 2010 10:31:56

do ZHP chce wstąpić z prostych przyczyn... Niedawno zdałem egzamin na świadectwo radiooperatora i od 5 stycznia jestem krótkofalowcem... Teraz większość życia będzie się na tym opierać. Chciałbym wstąpi do drużyny żeglarzy... Dlatego chciałem wiedzieć konkretnie i po kolei jakie próby muszę przejść i ile to czasu zajmie. Pomyślałem o instruktorze, bo jest ich brak. a może zostanę po prostu wędrownikiem... Zależy jak z tymi próbami. Proszę o konkrety.

Pozdrawiam
Adrian

Napisany: Sat, 13 Mar 2010 10:18:00

To jest nowy wzór umundurowania HSP :P

Napisany: Sat, 13 Mar 2010 09:49:28

Szefie, to jest po prostu zła jakość zdjęcia :)

Napisany: Sat, 13 Mar 2010 09:33:14

Witam,

Natchnąłem się na allegro na taki oto mundur:

http://img16.allegroimg.pl/photos/orygi … /952063061

Czy to jest regulaminowy mundur Zhp czy jakaś podróbka ??

Napisany: Sat, 13 Mar 2010 07:11:33

"Ogólnie zrobić przewodnika to pryszcz, chociażby dla drużynowego..."
Dlatego właśnie napisałam, że trzeba się bardziej napracować, bo tutaj kolega nie napisał, że chce założyć drużynę, być drużynowym, a że chce wstąpić do jakiejś. Oczywiście nie wykluczam pierwszego, ale tak wywnioskowałam z Jego wiadomości :) i tak jak druh napisał, zwykły szaraczek musi się trochę bardziej wysilić :)
Stąd na dobry początek mógłby postarać się, dajmy na to, o naramiennik wędrowniczy (o Przyrzeczeniu nie wspominając) :) powiedzmy. Coby się zapoznał trochę z ZHP(w praktyce, a nie jedynie teorii) itp. Mam nadzieje, że teraz trochę jaśniej napisałam :) i choć trochę mnie zrozumieliście.

Napisany: Fri, 12 Mar 2010 23:01:55

powiem ci osobiście, że ja wstąpiłem do ZHP będąc w 1 klasie technikum... i po kilku latach stwierdzam, że było to o wiele za późno ... ale nie żałuję mimo to - przeżyłem i nadal przeżywam wspaniałą przygodę (akurat w tej chwili gorąco pozdrawiam z Głównej Kwatery :) gdzie jestem na kursie harcmistrzowskim COGITO - tak więc pozdrawiam w imieniu całej ekipy kursowej ;) )

co do bycia harcerzem :) po wstępieniu będziesz szaraczkiem ;) nie dostaje się stopnia za wiek... stopnie trzeba realizować - rozpisać próbę czyli:
1. znaleźć opiekuna próby, który pomoże ją wypełnić i wesprze kiedy tego potrzebujesz
2. wypełnić zadania adekwatne do twoich możliwości...
3. realizować próbę na stopnie (+ sprawności)

istnieje możliwość realizacji wyższych stopni z uwzględnieniem zadań ze stopni niższych ... dlatego też będzie to trudniej zrobić... ale też dziwne by było, gdyby 18 latek realizował zadania na poziomie harcerza młodszego... niech BP ma cię w swojej opiece ;) i ześle ci dobrego opiekuna próby ;)

johhana wrote:

W niektórych środowiskach trzeba się nieźle napracować, żeby zdobyć ten stopień. (pwd)

Ogólnie zrobić przewodnika to pryszcz, chociażby dla drużynowego bo realizacja próby idealnie przenika się z prowadzeniem drużyny... co do wymagań niektóre środowiska właśnie wypaczają je, stąd niekiedy są nieźle wyśrubowane ... ale po coś mamy regulamin stopni itp itd...



dodatkowo tu masz ładnie napisane co należy zrobić aby wstąpić do drużyny (nie piszesz skąd jesteś więc nie wiemy nawet do kogo cię kierować)

ZHP.PL wrote:

Żeby wstąpić do ZHP, musisz sobie znaleźć drużynę, do której będziesz należał. Drużyny różnią się trochę między sobą – mają różne zwyczaje i każda pracuje nieco inaczej, bo jest niepowtarzalną grupą harcerską. Dlatego zanim zdecydujesz się przyjść na zbiórkę wybranej drużyny, warto się czegoś o niej dowiedzieć. Najłatwiej zacząć od sprawdzenia, czy w Twojej szkole – podstawówce, gimnazjum lub szkole ponadgimnazjalnej nie działa drużyna – zazwyczaj ma ona swoją tablicę ogłoszeń a w sekretariacie szkoły są jakieś namiary na szefa drużyny, czyli drużynowego. Warto poprosić o numer telefonu do drużynowego i po prostu do niego zadzwonić, prosząc o opowiedzenie, co drużyna robi, gdzie ostatnio była na rajdzie, biwaku albo obozie. Warto zapytać też drużynowego, kiedy odbywają się zbiórki drużyny, bo może się okazać, że akurat wtedy masz np. kurs językowy. Jeśli spodobają Ci się odpowiedzi drużynowego, zapytaj, kiedy możecie się spotkać w szkole. Na takim spotkaniu drużynowy już wszystkim się zajmie. O spotkaniu powiedz koniecznie rodzicom, bo drużynowy będzie potrzebował ich zgody na Twój udział w pracach ZHP. Chyba, że już masz 18 lat, wtedy zgoda nie jest potrzebna.

Jeśli w Twojej szkole nie działa drużyna, to może pracuje w sąsiedniej szkole lub na terenie osiedla. Zazwyczaj w miejscowości lub w dzielnicy dużego miasta wszystkie drużyny harcerskie tworzą hufiec. W siedzibie hufca dowiesz się wszystkiego o innych drużynach działających w okolicy. Hufiec łatwo znaleźć w internecie – zazwyczaj wystarczy wpisać do Google nazwę miejscowości lub dzielnicę miasta, dodając skrót ZHP, np. Kielce ZHP, i wtedy w wynikach wyszukiwania pojawi się hufiec i jego strona internetowa. Na stronie hufca szukaj drużyn lub po prostu telefonu do hufca – jeśli tam zadzwonisz i zapytasz o drużynę dla siebie, ktoś Ci na pewno pomoże. Pamiętaj jednak, że nie dodzwonisz się do hufca każdego dnia, bo zazwyczaj instruktorzy działają w hufcu społecznie i mają dyżury popołudniami po zajęciach szkole lub po pracy.

http://harcerz.zhp.pl/article/jak/

Napisany: Fri, 12 Mar 2010 22:12:22

... i skąd w ogóle pomysł na przewodnika? Czym się kierujesz? Nie zrozum tego opacznie, oczywiście praktycznie każdy jest w ZHP mile widziany, jednak tak wypaliłeś z tym przewodnikiem...W niektórych środowiskach trzeba się nieźle napracować, żeby zdobyć ten stopień. Stąd moje pytanie.
Czuwka! :)

Napisany: Fri, 12 Mar 2010 21:58:53

A co Cię skłoniło do chęci zostania harcerzem?

Napisany: Fri, 12 Mar 2010 21:36:32

Witam wszystkich

Chciałbym zostać harcerzem, jednak dużo o nich nie wiem... Mam 18 lat, gdybym się teraz zgłosił do drużyny to jakie etapy musiałbym przejść, żeby zostać przewodnikiem...? Jaki stopień będę miał po dołączeniu... Proszę o pomoc...

Adrian

Napisany: Wed, 10 Mar 2010 22:32:01

Dziękuje za odpowiedzi.
Łukaszu, chętnie przeczytam książkę, mógłbyś zostawić kserówkę w kieszonce 43? Będę wdzięczna!
Rafał, dziękuje za to co wkleiłeś, rzuciło mi to trochę światło na moje przyszłe działania. Do zobaczenia na Jambo!

Czuwaj!
:)

Napisany: Wed, 10 Mar 2010 18:34:49

Jeśli chcesz Olu to dysponuję książką sporządzoną przez Zygmunta Szczepaniaka. Jeśli będę w hufcu w najblizszym czasie to przekseruję :)

Napisany: Wed, 10 Mar 2010 16:57:45

Witam wszystkich,

Oliana wrote:

Czuwaj!

Planuję zacząć kampanię bohater, ale mam kilka pytań, problemów. Liczę, że mi pomożecie.
Bohaterem byłby Wojtek Szczepaniak, harcerz którego zamordowano podczas wojny w jednym z lasów kieleckich. Konspirator i w ogóle. Na pewno kojarzycie. Ale o co mi chodzi: wydawałoby się, że jeśli jestem z Kielc, to mam ułatwione zadanie. Ale nie mogę nigdzie znaleźć jego zdjęć, jakiś bardziej szczegółowych informacji o nim...Może macie coś w jakiś swoich archiwach drużynowych,hm?

I czy nie uważacie, że nie nadaje się on na patrona drużyny koedukacyjnej? Lepsze byłoby imię np."Obrońców wieży spadochronowej"? (abstrachując)^^

pozdrawiam

:)

Poniewaz kiedys zajmowalem sie praktycznie non-stop tematami zwiazanymi z bohaterem druzyny wklejam ponizej ostatni jakis material najbardziej wspolczesny dotyczacy bohatera druzyny - moze sie przyda. Oczywiscie sluze pomoca jesli temat zainteresuje glebiej Ciebie lub moze kogos innego.
A przy okazji - z powodu zbiorki kadry jamborowej bede w Kielcach w siedzibie hufca Poludnie w sobote - to tak gdyby byla chec pogadania o tych sprawach face to face.

CZUWAJ!
Rafal

na podstawie materiału opublikowanego 9 kwietnia 2001 na harcerskiej liście dyskusyjnej: czuwaj@yahoogroups.com

Po co w ogóle bohater drużyny? Jest to gotowy wzorzec osobowy, który właściwie dobrany do specyfiki drużyny i właściwie stosowany jest rewelacyjnym narzędziem metodycznym. Problem polega niestety tylko na drobnym fakcie, że jak każde narzędzie metodyczne trzeba je umieć właściwie i świadomie używać...

Trzeba przypomnieć, że już pierwsze drużyny polskiego skautingu posiadały swoich bohaterów drużyn czy patronów (wtedy stosowano te określenia wymiennie) wybranych z panteonu bohaterów narodowych. W polskiej specyfice równało się to wtedy (i dzisiaj w 80% też) bohaterom "wojennym". I tak właściwie działo się aż do wybuchu II wojny światowej.

Oczywiście, że możemy nie mieć bohaterów wojennych za bohaterów drużyn. "Instytucja" bohatera musi czemuś służyć, nie może być sztuką dla sztuki. Musimy mieć odpowiednich dla drużyny bohaterów drużyn i jeśli to wyklucza bohatera wojennego to upieranie się przy nim jest takim samym błędem jak nie stosowanie systemu zastępowego!

Zostało w dyskusji powiedziane:
"Można próbować znajdować nowe słowa dla opisywania tego kim byli Rudy, Zośka, Alek, co robili i jakie ma to znaczenie dla nas w dniu dzisiejszym. Można 'zdejmować' ich z cokołu, można próbować, by harcerze po prostu polubili ich i się z nimi utożsamiali... nie jest to łatwe..."
A ja mogę tylko napisać tak: jeśli mając jakiegokolwiek bohatera drużyny nie robi się NON STOP wymienionych powyżej rzeczy, to znaczy, że taki bohater drużyny jest jedynie obecny w drużynie jako dodatkowa linia w podłużnej pieczątce drużyny - taki bohater jest fikcją literacką!!!

Zostało też powiedziane:
"Można też znaleźć nowych bohaterów, takich, z którymi utożsamianie się będzie łatwiejsze... może to dobre rozwiązanie?"
Ależ oczywiście!!! Jeśli nawet bohatera otacza potężny ładunek tradycji w drużynie, a po rozlicznych działaniach harcerze nie są z nim związani emocjonalnie, bohater do nich "nie przemawia" to koniecznie trzeba go zmienić. Bohater musi pasować do specyfiki drużyny, nie można utrzymywać sztucznie przyszytego bohatera! Sytuacja (jakże częsta w naszym Związku) drużyny im. Kubusia Puchatka o specjalności płetwonurkowej (przykład jest fikcyjny) jest patologią i tragicznie świadczy o drużynowym.

Jak wybrać właściwego bohatera dla drużyny. Samo pytanie o cechy może kogoś zmylić skojarzeniem z cechami charakteru, a nie tylko o to chodzi. Jakie więc (moim zdaniem) trzeba uwzględnić czynniki przy doborze bohatera dla drużyny:

1.Status drużyny
Czy drużyna powstaje od nowa, czy też istnieje od jakiegoś czasu? Jeśli jest to nowopowstająca drużyna to:
·    wokół bohatera można zbudować racjonalną i niebanalną obrzędowość
·    wybór odpowiedniego bohatera może pomoc w określeniu czy drużyna, np. ma być specjalnościowa, czy nie.

2.Płeć w drużynie
To bardzo kontrowersyjna sprawa - jednak wiele przykładów wskazuje na fakt, że bohater drużyny powinien mieć płeć taką jak jej harcerze - czyli Emilia Plater jako bohater koedukacyjnej drużyny nie jest odpowiednim bohaterem dla chłopców w drużynie, ale nie jest też dobrze jeśli w takiej drużynie bohaterem jest Tadeusz Kościuszko jako wzór dla dziewcząt. W drużynie koedukacyjnej (którą w ogóle aby dobrze prowadzić trzeba, moim zdaniem, być doskonałym instruktorem, dużo lepszym niż w drużynie jednopłciowej) najlepiej więc stosować jako bohatera zbiorowość (np. Szare Szeregi, batalion Zośka, Cichociemnych, 1 SBS, itp.) dobierając do tego wypływających z tej zbiorowości bohaterów zastępów o płci oczywiście odpowiedniej dla płci zastępu.

3.Wiek harcerzy
W drużynach dobrze pracujących z bohaterem przyjęło się przestrzeganie pewnej zależności przy wyborze bohatera:  drużyna harcerska = zbiorowość, drużyna starsza = postać jednostkowa.
    Wynika to z obserwacji rozwoju wzorca osobowego u dziecka: nazwa bohatera takiego jak 1 Samodzielna Brygada Spadochronowa jest czytelna od razu po przeczytaniu nawet dla 10-latka. Aby taką samą reakcję uzyskać na dowódcę 1 SBS gen. Sosabowskiego, trzeba już zaznajomić harcerzy z postacią - a to już krok dalej. Starsi wolą postać konkretną, której bogactwo i złożoność sami samodzielnie odkryją.

4.System zastępowy
W drużynie bohater zastępu związany logicznie z bohaterem drużyny to doskonale narzędzie podkreślające zdrową odrębność zastępu w drużynie i integrujące jego członków. Jest to także źródło niebanalnej obrzędowości.

5.Specjalność w drużynie
Bohater powiązany logicznie ze specjalnością drużyny będzie zawsze rodzajem bardzo czytelnego kręgosłupa moralnego w działaniach specjalnościowych. W ten sposób drużyna będzie miała kontakt np. z kombatantami wykonującymi w przeszłości specjalnościowe działania co zawsze przynosi pewne "ucywilizowanie" takich działań. Zawsze można porównać co w podobnej sytuacji zrobił bohater, jakie były jego metody szkoleniowe, itp. W drużynach działających w KPO to bardzo pomaga.

6.Zaplecze regionalne
Przy dobieraniu bohatera drużyny należy również sprawdzić, czy w naszym najbliższym otoczeniu nie ma wartościowych kandydatów i śladów po nich - pamiątki, muzea. Każda drużyna potrzebuje namacalnych śladów działalności swojego bohatera - mnie by bardzo ułatwiło gdyby operacja Market-Garden odbywała się bliżej niż 1200 km od terenu działania mojej drużyny. Wtedy nie musielibyśmy zawsze na obozie szukać trzech mostów, aby zorganizować firmową grę strategiczną drużyny pod nazwą "Market-Garden":-) Nie trzeba też chyba pisać, że Rajd "Arsenał" ma sens tylko w Warszawie, tak samo jak rajd szlakiem zgrupowania "Ponury" tylko w Górach Świętokrzyskich.

7.Partnerzy
A może jest blisko partner, który po obraniu przez nasza drużynę danego imienia będzie chciał nam pomoc? To również ma duże znaczenie.

8.Pozytywność historyczna bohatera
Bohater drużyny musi być historycznie jednoznaczny - nie można dopuścić do sytuacji kiedy bohater drużyny dopuścił się czynów powszechnie potępianych czy jest niejednoznaczny moralnie. Przykład: mimo, że specjalnościowo Legia Cudzoziemska byłaby rewelacyjnym bohaterem, to moralnie nie powinna być przez nas wybierana na bohatera drużyny...

9.Rzecz najważniejsza: pozytywne emocje
Wybrany bohater drużyny wpływa na naszych harcerzy wywołując u nich pozytywne emocje. Bohater drużyny, aby był skutecznym w działaniu narzędziem musi naszym harcerzom imponować, zaciekawiać ich. Studiowanie jego życiorysu musi dostarczać motywacji do nowych ciekawych działań. Jeśli nasi harcerze nie wiążą tych zjawisk ze swoim bohaterem to znaczy że: - w drużynie nikt nie pracuje z bohaterem - jest on tylko dodatkiem do nazwy drużyny - trzeba go zmienić bo jest źle dopasowany do drużyny.

Tu powinno się nasunąć pytanie: Jak już właściwie wybrałem bohatera to jak z nim pracować, aby harcerze nie przestali go zauważać w drużynie. To już, pozwolicie, będzie może odcinek następny mojej nawiedzonej sagi, bo przecież może być tak, że to co napisałem zupełnie nie interesuje listowiczów.

Napisany: Wed, 10 Mar 2010 15:55:29

Według mnie harcerze powinni umieć sie zachować.
w moim hufcu dopiero od niedawna słyszę od innych drużyn 'Harcerze nie klaszczą'. Nie mam pojęcia skąd im się to wzięło, ale trzeba będzie ich oduczyć ^^.

Na zbiórkach moi harcerze oczywiście używają okrzyków.
Ale w miejscach publicznych ? Nigdy. Chociaż nie. Jeśli jesteśmy tylko w gronie harcerzy - i owszem.

Przeraziło mnie tez pląsanie na cmentarzu. To jest niedopuszczalne ! Mnie byłoby głupio pląsać w parku, w centrum miasta, a co dopiero na cmentarzu !

Śpiewanie w restauracjach ... Ogólnie, jesli chcemy się gdzieś pokazac, zrobić zamieszanie, nie dawać spokoju ludziom przebywającym w danym pomieszczeniu, to chodźmy do Biedronki ! Chociaz nie, nawet w biedronce nie powiedziałabym że chce aby dana osoba zmieniła swoje miejsce bo moi harcerze musza tam stanąć. Nie ma miejsca - zmieniamy lokal. i tyle.

Coraz częściej niestety musze się wstydzić za to że jestem harcerzem.

Harcerskie zachowanie jest ok, tylko zostawmy je sobie na harcerskie imprezy.

Napisany: Tue, 09 Mar 2010 21:27:31

U mnie w szczepie są stosowane przyśpiewki ale tylko i wyłącznie na imprezach harcerskich... Jeżeli już jesteśmy proszeni w innym gronie to tylko jedna osoba nadaje okrzyk (ta starsza z "rozumem") i zaledwie "bravissimo" czy "b,r,a,w,o",
Co do przyśpiewki "Harcerze nie klaszczą", to my po wypowiedzeniu "Harcerze nie klaszczą" klaszczemy trzy razy równo, a potem mówimy "Kto was tak okłamał" i też trzy razy w rytm klaskamy...