Napisany: Sat, 23 Jan 2010 12:58:51

http://www.czuwaj.pl/index.php?id=3

Napisany: Sat, 23 Jan 2010 12:34:30

Help! :(

Napisany: Thu, 21 Jan 2010 20:54:30

Witam. Jestem początkujący w tematyce ZHP. Na moim starcie chciałbym przybliżyć wśród znajomych temat, który był w miesięczniku Czuwaj 4/2006.

Temat nazywał się: Jak ośmielić szare myszki
...czyli o nieśmiałości, samotności i strachu – drugi artykuł w nowej rubryce pedagogiczno-psychologicznej...

Jest to dla mnie niezmiernie ważne, ponieważ chciałbym przygotować coś naprawdę fajnego na tą lekcję. Pamiętam, że był to artykuł naprawdę dobry i przypadł mi do gustu, niestety nie przywiozłem go z Londynu i teraz mam mały kłopot, bo nie mogę go znaleźć w internecie. Proszę was. Pomóżcie! mój adres to adamozdoba@wp.pl

Napisany: Sun, 10 Jan 2010 19:53:58

sparaności są dla ludzi nie ludzie dla sprawności"
ha. dobrze powiedziane. jak dla mnie to patrze co dany człowiek potrzebuje a następnie to podpinam do wymagań.
ale zgodzę się ze mały wybór. ale zawsze można chyba poszerzyć i dodać jakieś zadanie albo coś w tym stylu

Napisany: Mon, 28 Dec 2009 20:03:38

Filipie, ja sobie żarty robię z błędu w  tak zredagowanej reklamie ;)
"Egzemplarz" nie oznacza kompletu 12 numerów, a wskazuje cenę JEDNEGO z nich.

Napisany: Mon, 28 Dec 2009 17:35:49

Ale ceny pozostały bez zmian. Rok temu, zamawiając jeden egzemplarz też płaciłem 79 złotych.

Napisany: Mon, 28 Dec 2009 09:37:13

Wielce szanowna Redakcjo !
Czy to w efekcie Zjazdowych refleksji na temat finansowych kłopotów Związku zmieniliście tak znacznie cenę egzemplarza Czuwaj w prenumeracie ?
Czytam w 12 numerze na str. 4 okładki i oczy przecieram:
1-4 egz. 79 zł za egzemplarz
5-9 egz. - 74 zł za egzemplarz
10-14 egz - 69 zł za egzemplarz
0d 15 egz - cena do negojacji.
To ja proszę o negocjacje !
Wszystkiego dobrego w nowym roku !

Napisany: Wed, 28 Oct 2009 11:20:03

Z zainteresowaniem przeczytałem w pazdziernikowym "Czuwaju" materiały dotyczące Zlotu 100-lecia w Krakowie. Co jak co, ale spodziewałem się jakiegoś odredakcyjnego komentarza, bo Czuwaj to w końcu nie biuletyn organizacyjny, ale nasza związkowa gazeta. Druh Naczelny zaś potrafi swym ciętym piórem "przyłozyć" jak trzeba.
"10 kroków" , to materiał co najmniej "dziwny", podział na okresy zły, opisy niezgodne ze stanem wiedzy historycznej, a "wpadka" z Krzyzem Harcerskim" jako symbolem przysłanym na konkurs Skauta żenująca. Powtórzę za Grzegorzem Skrukwą:


"Co do samej koncepcji 10 kroków - przeczytałem to 2 razy i mam sporo wątpliwości. Idea podzielenia 100 lat harcerstwa na 10 dekad i przypisania każdej dekadzie jakiegoś hasła/idei/motywu: OK, tylko że nie zawsze szczęśliwie to wypadło. Za dużo hurraoptymizmu i takiej poczciwo-cukierkowej wizji dziejów harcerstwa. Nie zawsze hasła są trafnie dobrane do dekad, np.:

Lata 10-20: Wilk pisał wyżej o błedach merytorycznych, dodam tylko że niepasujące zupełnie jest motto "Tylko krzyż pozostanie ten sam" - to przecież fragment z piosenki powstałej gdzieś po 1945 która wyrażnie mówi o kilkudziesięcioletnim już dorobku, a nie jest to hasło z lat startu harcerstwa! Hasło "Krzyż pozostanie ten sam" pasowałoby bardziej do epoki w której walczono o zachowanie tożsamości, a nie do epoki w której ją dopiero budowano! A tyle jest pięknych piosenek o krzyżu i lilijce, było z czego brać...

Lata 20 "gotowi do czynu" - przecież to był okres regresu albo w najlepszym razie wychodzenia z regresu. Spadek liczebny, powielanie starych skostniałych form pracy... Pisanie o wysportowanych młodziencach o otwartych umysłach - to jakaś propagandowa rzeczywistość

Lata 30-te: szukajcie przyjaciół. Piękne hasło, tyle że w latach 30-tych raczej tych przyjaciół traciliśmy. Owszem były wielkie kontyngenty na Jamboree na Węgrzech i w Holandii, ale sytuacja międzynarodowa się pogarszała. U zachodniego sąsiada zlikwidowano skauting i utworzono Hitlerjugend. U wschodniego sąsiada działał Pionier. Czyli w dwóch największych sąsiednich krajach zamiast przyjaciól mieliśmy organizacje totalitarne szkolące w nienawiści. W przyjaznej nam Rumunii też w latach 30-tych zlikwidowano skauting, zamiast niego powstała powiązana z autorytarnym reżimem organizacja Straja Tarii. Jedyny demokratyczny sąsiad, z swobodnie działającym skautingiem - Czechosłowacja, a stosunki z nią były kiepskie... No może ZHP tu spisało się lepiej niż władze państwowe RP, bo Czesi dobrze się bawili w Spale. Bratankowie Węgrzy - ich wspaniała organizacja skautowa niestety została wykorzystana jako narzędzie polityki rewanżyzmu i remilitaryzacji przez reżim Horthy'ego (sam szef węgierskiego skautingu Pal Teleki był premierem i uczestniczył w rozbiciu Czechosłowacji). No a wewnątrz kraju? Zakaz działania ukraińskiego Płasta, ignorowanie organizacji żydowskich... Nie, naprawdę niespecjalnie jest do czego nawiązywać pod kątem szukania przyjaciól. Owszem, lata 30-te to wspaniała epoka w dziejach ZHP, ale dzięki innym rzeczom: puszczaństwo, wigierczycy, zuchy, szybownictwo, żeglarstwo, przodowanie w tych dziedzinach, a przede wszystkim rozwój liczebny i docieranie do coraz większego kręgu młodzieży!

Dalej: dekada 1940-1950 - co to za sztuczny okres? Dlaczego zagubiono lata 1945-1950 z ich piękną kartą harcerstwa w odbudowie kraju?

O latach 1960-70 i 70-80 rozumiem że trudno coś napisać jednoznacznie pozytywnego, ale wyszło takie coś w duchu: Bogu świeczkę, diabłu ogarek.

Lata 80-te - pokazane jako zwrot w przeszłość, a przecież była to walka o prawdę i uczciwe wychowanie w pierwszej kolejności, a czerpanie wzorów z przeszłości było śroidkiem do celu a nie celem samym w sobie

ech...."

Zdumiewający jest brak reakcji na wątpliwości i uwagi. Wydawało by się ze P.T.  Redakcja zauważy to i coś napisze...................

Napisany: Sat, 17 Oct 2009 22:13:30

Sprawności uzupełniają rozwój emocjonalny, fizyczny i duchowy harcerza oraz pomagaja przy zdobywaniu stopnii...

Napisany: Wed, 26 Aug 2009 14:49:55

Sprawności są potrzebne

Napisany: Tue, 18 Aug 2009 13:06:11

Znamy się odrobinę Maćku.
Jestem już po akcji letniej i odpowiem na Twoje wątpliwości. Bogatszy jestem już o wyniki biegów na stopnie - podsumowania całorocznej pracy z programem drużyn zawartym w książeczkach.
Ale zanim to zadam pytanie: czy przeczytałeś cały artykuł, który jest umieszczony na stronie Czuwaj czy tylko to co zostało wydrukowane w miesięczniku? Bo to duża różnica.

piszesz...
- UWAGA! MINA! - w systemie kihamowskich książeczek pojawiło się w jakimś momencie zjawisko zaliczania punkt po punkcie, zamiast podejmowania i realizacji zadań te punkty obejmujących,

odpowiadam zatem: a w którym systemie nie pojawiło się takie zjawisko, sytuacje o których piszesz są zapewne pokłosiem zmęczenia, pobieżnego traktowania stopni lub niezrozumienia przez drużynowego sensu zdobywania stopni 

piszesz dalej...
- UWAGA! MINA! (druga) - to, że zadania realizowane są w części na zbiórkach zastępów i drużyn, to zasadniczo dobrze. Trzeba jednak uważać, żeby nie oznaczało to zaliczania wiedzy i umiejętności za obecność na zbiórkach,

odpowiadam: w przypadku dwóch pierwszych stopni tak to właśnie wygląda dlatego, że to nie pieczątka w książeczce oznacza, że harcerz umie coś zrobić, oznacza ona, że był na zbiórce i to przeżył... jak ma przynajmniej połowę pieczątek oznacza, że jest systematyczny na zbiórkach i jest dopuszczany do biegu - dopiero bieg decyduje o zdobyciu stopnia
Maćku, popatrz na dzieciaki w podstawówce, oni grają teraz w gry komputerowe i korzystają z wielu innych możliwości spędzania czasu, których my nie mieliśmy... ja osobiście nie lubię gier, w których nie udaje mi się przechodzić kolejnych etapów, bo są za trudne... myślę, że z dzieciakami tak teraz jest, że jak będziemy ich dociskać za mocno przy zdobywaniu już tych pierwszych stopni to nie zaangażują się i odpuszczą sobie harcerstwo zanim poznają jego prawdziwy smak... i co nam będzie po harcerstwie bez harcerzy...
nie uważam, żeby ułatwianie harcerzom życia było najlepszym sposobem na działanie drużyny... uważam natomiast, że jeśli zastęp zrobi coś na zbiórce to sprytnemu chłopakowi i dziewczynie zostanie coś w głowie... a zobacz sobie jakie treści są w książeczkach przy stopniach harcerskich... no proszę... jak zastępowy i drużynowy się przyłożą to nie ma siły żeby normalne dziecko nie spamiętało pewnych działań... z wiedzą i historią trochę gorzej bo to trzeba zakuć, no ale to tak jest...
harcerze starsi nie dostaną pieczątki w książeczkę jak sami nie przeprowadzą nazwijmy to "zajęć" dla innych z danego tematu... mechanizm z biegiem jest ten sam, tylko bieg inny, ale to opisze może wkrótce... biegi na obozie zrobiliśmy pierwsza klasa...

żeby jeszcze to jaśniej nakreślić: harcerze kolekcjonują pieczątki, zbierają obecności na zbiórkach - to taki wiek... a harcerze starsi podejmują się wyzwań poprowadzenia zajęć, sami już coś robią i decydują razem z drużynowym i zastępowym...

piszesz...
- UWAGA! MINA! - jak unikacie arbitralności decyzji na zasadzie: "ciebie nie lubię, to ci nie zaznaczę"?
odpowiadam: odpowiedź wynika z tego co pisałem powyżej... nie ma tu miejsca na arbitralność... był to ma pieczątkę, zrobił to ma pieczątkę i cały zastęp to widzi... to jest mocna strona tego systemu... no chyba że drużynowy nie dorósł do roli...


w odpowiedzi druh Grzegorz napisał mi, że system zawiera wiele pułapek metodycznych... wiele to znaczy ile i jak poważnych... podzielcie się swoimi spostrzeżeniami... ja myślę że nasz system jest genialny... czerpie z poprzednich systemów i posuwa nas naprzód... co się wam w nim podoba?

Napisany: Mon, 13 Jul 2009 10:11:13

Przeczytałem ten artykuł i tak:
- sam pomysł mi się podoba, jak już padło, nawiązuje on do koncepcji KIHAM. W mojej drużynie ujęliśmy to trochę inaczej, bo każdy element wiedzy harcerskiej był opisany wymaganymi sprawnościami, a część obrzędowo-teoretyczną załatwiały odznaki obrzędowe. W zasadzie sprowadzało się to jednak do podobnego systemu.
- UWAGA! MINA! - w systemie kihamowskich książeczek pojawiło się w jakimś momencie zjawisko zaliczania punkt po punkcie, zamiast podejmowania i realizacji zadań te punkty obejmujących,
- UWAGA! MINA! (druga) - to, że zadania realizowane są w części na zbiórkach zastępów i drużyn, to zasadniczo dobrze. Trzeba jednak uważać, żeby nie oznaczało to zaliczania wiedzy i umiejętności za obecność na zbiórkach,
- PLUS! - książeczka daje zastępowemu gotowca na program zbiórek, lecąc po kolei zadaniami z książeczki ma on zapewniony "worek z tworzywem". Dodatkowo zbiórki realizowane przez poszczególne zastępy reprezentują względnie podobny poziom, a dodatkowo wszyscy harcerze mają przekazywane te same treści.
- PLUS! - książeczka daje równowagę między wyżej opisaną pracą zastępów a rozwojem indywidualnym. Po prostu - jak zrozumiałem - po zbiórce z terenoznawstwa zastępowy zaznacza w książeczce wykonanie zadań tym, którzy już je wykonali, a tym, którzy się nie wykazali nie zaznacza.
- UWAGA! MINA! - jak unikacie arbitralności decyzji na zasadzie: "ciebie nie lubię, to ci nie zaznaczę"?

Generalnie pomysł fajny, do skopiowania. :) Ja na pewno go wykorzystam.

Minus artykułu - brak wzorca książeczki i zbyt naukowy, hermetyczny język. Ja musiałem się skupić, żeby zrozumieć, co autor myślał, kiedy pisał, a prace naukowe czytam dość często. 18 letni drużynowy może mieć problem z przebrnięciem przez wartościowy tekst z powodu języka.

Napisany: Mon, 13 Jul 2009 09:18:59

Gdzie znajdę opis tego co nazywasz "podstawową wiedzą harcerską" ?

Napisany: Sun, 12 Jul 2009 20:12:13

Nasz szczep wprowadził już książeczki - na wzór Kniejowych, po kilku konsultacjach z dh Mariuszem :) Zmieniliśmy co prawda trochę z tych wymagań (niektóre nie miały szans realizacji w naszym środowisku z przyczyn technicznych), trochę odjęliśmy, trochę dodaliśmy... Harcerze przyjęli je bardzo entuzjastycznie. Powstał tylko jeden problem (w mojej drużynie konkretnie): co z ludźmi, którzy swą harcerską przygodę zaczynają dopiero w liceum? Dotąd radziliśmy sobie kartą na samarytankę/ćwika poszerzoną o poprzednie stopnie, ale co zrobić w sytuacji, kiedy są wydrukowane gotowe książeczki? Z tego co słyszałam, to w Kniei zaczyna się wtedy od pionierki/odkrywcy (jeśli popatrzeć na wymagania, to całkiem logiczne: młodzik/ochotniczka, tropicielka/wywiadowca są za proste, ale w pionierce/odkrywcy zawarte jest trochę wyzwań nawet dla licealisty), ja jednak wolałabym, żeby moi ludzie robili tego ćwika w pół roku czy w rok (by uzupełnić podstawową wiedzę harcerską), ale potem skupili się na stopniach stworzonych dla nich: HO i HR. Kiedy mieszka się w małym miasteczku z jednym liceum i po maturze wszyscy wyjeżdżają w siną dal na studia, półtora roku które trzeba byłoby poświęcić na pionierkę i samarytankę to szmat czasu... A próba na Barwy Drużyny? A Krzyż? Zostaje pół roku przedmaturalnego na HO. I jestem w kropce, bo harcerski rozwój członków drużyny zatrzymuje się na stopniu dla gimnazjalistów...

Napisany: Mon, 06 Jul 2009 23:17:18

nie ważne, czy książeczki są takie czy inne (jeszcze się taki nie urodził, co by wszystkim dogodził). Ważne, by harcerze zdobywali stopnie. Książeczki stopni znacznie to ułatwiają.

Napisany: Mon, 06 Jul 2009 16:27:19

Ależ propozycja KIHAM-u była właśnie w formie książeczek.
Tyle że ich (książeczek) formy były bardzo różne.
Od "ascetycznych" do "konsumpcyjnych".
W zależności od potrzeb i możliwości danego środowiska.

Napisany: Mon, 06 Jul 2009 16:04:22

ja bym tego książeczkami nie nazwał.(kihamu)
Korzystamy w drużynie własnie ze zmodyfikowanego metodycznie na nasze czasy kiham-u. oczywiście nie wątpie że wzorzec ten by podstawą dla "kniejowskiej" propozycji.

ale różnica jest w formie i nowatorstwie przekazu, jak i "profesjonalizmie" wykonania.
knieja nie "odrzuca" tradycji ale ewoluuje kiham w coś nowoczesnego i przejrzystego.
zwlaszcza dla "dzieci noestrady" i ich rodziców... - zyjemy w konsumpcyjnym swiecie i "opakowanie" towaru, nawet takiego jakim jest program , jest niesamowicie ważne.
co wlasnie pozytywnie zaskakuje i co chwalę.

ps.przyglądając się biografii Mariusza wiem już skąd tak silny nacisk na PR i wizerunek ... ;)

po niekąd to dla mnie odkrycie jak kolo ... narysowane na piasku nic nie znaczy ...ale jesli zbudowac je w 3D dodac troche inwencji i pracy i mamy rower ;)

Napisany: Mon, 06 Jul 2009 11:10:09

Chciałbym przypomnieć o "książeczkach" które powstały 27 lat temu.


http://kiham.republika.pl

Napisany: Mon, 06 Jul 2009 09:56:42

Jak dla mnie pomysł z "przejrzystym indexem" jest super.
Faktycznie bardzo inspirujące - Wielki Szacun dla Autorów !
Sam stosowałem cały rok - tabelki w excelu, z kolorowymi komórkami itd ;) co "chwale" sobie bo ułatwiło prace ze stopniami. Ale widząc pomysł i profesjonalizm wykonania "książeczek" - na pewno zamówie kilkadziesiąt ;) (w tej cenie to cały hufiec w to uzbroimy ;)
Sama synteza zadań, przedstawiona w artykule na upartego może być od razu przełożona na plan pracy zastępu i drużyny ... co bardzo pomaga - na pewno zastępowym ale i właśnie mlodym drużynowym.
W syntetyczny sposób możemy dodawać umiejętności/postawy które chcemy rozwijać.
Uzupełniając to do naszych wymagań, możliwości itd.
Chetnie dodałbym do tego jakieś "wsparcie" do połączenia sprawności z wymaganiami.
Tak by harcerz widząc książeczke od razu kojarzył jaką sprawnosc przy okazji "zadania" może realizować.  Może na odwrocie kolejna tabelka ze sprawnościami w tematyce itd.

Z niecierpliwością czekam na relacje z biegu.

Napisany: Fri, 03 Jul 2009 23:48:20

Dużo się wyjaśniło, dzięki za rozwianie wątpliwości.